Mac Bolle

Karel begon terug te trainen op de Velodroom van Torhout vanaf 1908 en beleefde zijn tweede carriëre als wielrenner tussen 1909 en 1914.
In 1911 gebruikte hij voor het eerst de naam Mac Bolle toen hij zich inschreef voor een baanwedstrijd op de velodroom van 't Arsenaal in Gentbrugge, waarschijnlijk om zijn deelname aan wielerwedstrijden te verbergen voor zijn vrouw, Helena Allemeersch met wie hij in 1905 in het huwelijk was getreden.
 

De Flandriens

Na een aanhoudende vete tussen West- en Oost-Vlaamse wielrenners in het Kampioenschap van Vlaanderen te Koolskamp van 1912 kon Karel hen overtuigen om de krachten te bundelen. Vanaf eind 1913 werd hij onder dezelfde bijnaam Mac Bolle sportdirecteur van een tiental baanwielrenners die hij zou begeleiden naar alle belangrijke zesdaagsen.

Na de turbulente Zesdaagse van Schaarbeek in februari 1914, toen op de slotavond enkel het doven van de lichten de vechtpartijen onder de toeschouwers kon doen stoppen, schreef de Franstalige pers dat 'die bende halve wilden die naar de hoofdstad gekomen waren zich zwaar misdragen hadden en dat die Flandriens niet meer welkom waren'.

Onder de naam Flandriens werd Mac Bolles team bekend en berucht tot in alle West-Europese velodrooms.

In 1920 reisden Karel en zijn Flandriens op uitnodiging van John M. Chapman naar de Verenigde Staten om deel te nemen aan de New York Six Day Race in Madison Square Garden te Manhattan. Ze vertrokken van uit Antwerpen via Southampton naar New York met de schepen van Red Star Line, een Belgische rederij die gedurende vijftig jaar (1873-1934) meer dan twee en een half miljoen Europese immigranten verscheepte voor een reis naar een nieuw en beter leven.

Toen bij sommige renners het eigenbelang voorging op de belangen van Mac Bolles team, moest Karel in 1923 zijn ploeg ontbinden. De mythe van de Flandrien was echter wel geboren en zou later wielererfgoed worden.

Ondertussen had hij vanaf 1918 zijn eigen fietswinkel in Torhout, Cycles Marcel Buysse, gelegen op de hoek van de Rijselstraat en Zuidstraat. Hij was tevens sportdirecteur van de wielerploeg die dezelfde naam droeg.
 

Bondscoach in de Tour

Vanaf 1930 bij de invoering van het landenploegenklassement werd Karel afgevaardigde van de Belgische Wielerbond en ploegleider van de Belgische selectie in de Ronde van Frankrijk.
Met Karel als ploegleider won de Belgische ploeg in 1935, 1936 en 1939 de Ronde van Frankrijk.
Hij werd ook mede-inrichter van de Zesdaagse van Brussel en was gedurende vier jaar scheidsrechter van de Zesdaagse van Antwerpen.


Karel met Alphonse Schepers in de Ronde van Frankrijk van 1933.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden van 1940 tot en met 1946 geen Rondes van Frankrijk georganiseerd. Karel werd na de splitsing van de Belgische Wielrijdersbond in 1942 tot 1945 voorzitter van het sportcomité van de Vlaamse Wieler Unie.
In 1947 hernam hij zijn taak als bondscoach van de Belgische ploeg in de Ronde van Frankrijk.

Zijn functies als wedstrijdorganisator van de Ronde van Vlaanderen, BWB-afgevaardigde en ploegleider van de Belgische selectie voor de Ronde van Frankrijk, organisator en koerscommissaris tijdens zesdaagsen moesten onvermijdelijk tot belangenvermenging leiden. Karel had immers de macht om wielrenners te maken of te kraken.
Anderzijds hadden heel wat renners hun professionele wielercarriëre en het kapitaal dat ze daarmee verwierven te danken aan de invloed en na bemiddeling van Karel.
 

Internationale bekendheid

Karel Van Wijnendaele genoot in de wielermiddens tot ver buiten onze landsgrenzen veel aanzien.
In Nederland werd hij enorm gerespecteerd voor zijn bemiddeling bij de toenmalige organisator van de Ronde van Frankrijk, Henri Desgranges, en er voor zorgde dat de Nederlandse nationale ploeg vanaf 1936 startrecht verkreeg.
Zijn mening over het koersverloop en prestaties van bepaalde wielrenners werd dikwijls uitvoerig geciteerd in de Nederlandse pers en hij werd regelmatig bij de Nederlandse radiozender VARA uitgenodigd voor interviews en debatten over het internationale wielrennen.
In 1951 verklaarde Goddet, de opvolger van Desgrange, in een artikel in het Nieuwsblad dat Karel door zijn raadgevingen en invloed beschouwd werd als een van de uitbouwers van de grootheid van de Ronde van Frankrijk.


Over de 3de etappe van de Ronde van Frankrijk - Sportwereld 7 juli 1951

Toen op 6 juli van datzelfde jaar de derde rit van de Ronde van Frankrijk startte aan het Sint-Pietersstation te Gent werd de koers uit eerbetoon voor Karel op gang gevlagd aan zijn Villa Sportwereld in de Neerstraat (nu Kortrijksesteenweg) te Sint-Martens-Latem (zie foto).


 



Externe linken



Het Red Star Line Museum vertelt het verhaal van een Belgische rederij in Antwerpen en miljoenen Europeanen, die alles dufden achter te laten voor een nieuw leven in de Verenigde Staten.

Website »